Maviye Yolculuk

Yaşama ve Geleceğe Saygı Duyanlara...

2010-02-04T14:59:00.004+02:00

Bugün sevdiğim siteleri dolaşırken Sinek Sekiz in sitesinden haberdar olduğum videoyu izledim ve sizlerle paylaşma ihtiyacı duydum. İzledim ve şu andaki cahilliğimizin boyutları ve kapitalist sistemin insan varlığını hiçe sayan para hırsı, çocuklarımızın geleceği, köylü olmaktan utanıp şehirlere göç eden ve bize zehirsiz ürünler üretmeyi bırakan, bıraktırılan köylülerin akibeti, geleceğimiz, doğa ve sayamayacağım kadar çok olan endişelerimin ne kadar doğru olduğunu tekrar hatırladım. Kısacık bir zaman ayırarak Fikir Sahibi Damaklar sitesinin kurucusu Defne Koryürek' in konuşmasını izlemeli ve ulaştırabileceğiniz heryere ulaştırmalısınız.Facebook, twitter ve daha birçok imkanı artık daha yararlı şeyler için kullanmayı öğrenmeliyiz. Sevgiler...

Büyüyor

2010-01-13T11:37:00.004+02:00

Bizim küçük hanım büyüyor...Hızla...Dolu dolu 3 yaşında ama konuşmaya başladığından beri yaptığı sohbetlerle beni hem hayrete düşürüyor hem eğlendiriyor hem endişelendiriyor. Bugünlerde bu 3 yaşındaki civcivin en çok kullandığı cümleler;

-ben büyüdüm artık
-ben bunu biliyorum,
-kendim yapıcam,
-anne bu ne için, neden,kime,niye v.s v.s v.s

Günde milyonlarca soru, milyonlarca kez anne! kelimesi...Çoğunlukla zevkli, dönem dönem zorlayıcı...Ama zaman o kadar hızlı ki...Büyümesin istiyorum, zamanın getireceklerinden korkuyorum. Çünkü yaşı ilerledikçe problemler de artıyor, artacak biliyorum...Derin ile birlikte ben de büyüyüp olgunlaşıyorum. Kendi çocukluğuma dönüyorum, sıkıldığım zamanlarda onun huzurlu dünyasına saklanıyorum. Bir öpücüğü, o hala bebek kalan kokusu yetiyor böyle zamanlarda. Anne olmak keyifli bir serüven...Ömür boyu hiç bitmeyecek türden hem de...İnsanı bazen yalnızlaştıran, bazen kalabalıklaştıran, çokça duygusallaştıran, oldukça gülümseten...İşte böyle...Bugün bunları yazmak geldi içimden...Ne de olsa burası mavi bir günlük...
Sevgiler tüm dostlara...

Nice Yıllara &Diploma

2010-01-08T09:16:00.000+02:00

Dün evlilik yıldönümümüzdü ama kutlamayı bu akşama bıraktık. Yarın eşimin işe gitme derdi olmadan kutlama yapmak ve daha çok keyfini çıkarmak için...Bu akşam bir şişe kırmızı şarap eşliğinde kurulacak güzel ve sade bir sofrayla kutlayacağız.5.yılımıza giriyoruz. Tadına doyamadığım 5 yıl...Su gibi akıp geçen, bize Derin' i hediye eden...Nice yıllara...

xxx

Dün okuldan haber geldi. Uluslararası diploma sınavından iyi dereceyle geçmişim. Ne çok uğraştım, ne çok zorlandım, ne çok emek verdim biliyorsunuz... Birkaç gün sonra diplomalarımı almaya gideceğim. Üzerimden büyük bir yük kalktı, hafifledim ve kendimle gurur duydum. 1 senelik onca emeğin sonucu da güzel oldu. Hem kendi işimi yürütebilmek, hem ürünlerimin beğeni kazanması hem de bunun artık uluslararası olarak da onaylanmış olması sevindirdi beni. Bu haberi sizlerle paylaşmak bir zevk benim için. Bana verdiğiniz destek için sonsuz teşekkürler...İleriki zamanlarda bir blog buluşması düzenlemeyi düşünüyorum. Herkesle teker teker tanışmayı çok istiyorum doğrusu :)

Sevgiyle kalın...

Zevk ?

2010-01-04T00:40:00.000+02:00

Fark ediyorum da artık insanlar zevk kelimesine farklı anlamlar yüklemişler. İnsanların sahip olduğu zevkler çok daha yüzeysel anlamlara bürünmüş. Benim kişisel zevklerden anladığım şey insanın kendi dünya görüşüne göre bir takım unsurları rafine ederek yani ruh, duygu ve akıl süzgecinden geçirerek seçmesi durumudur. Böylesi kişinin kendisini de geliştirir çünkü. Kolay zevkler, eğlencelik, çerezlik, anlık hoşnutluklar peşinde koşturmaya başladığından beri çok mutsuz insanlar...Benim zevk diye adlandırdığım kitap, tiyatro, sanat ve daha birçok farkındalık sağlayan unsur bugünlerde birçoğu için ağır bir yük. Gençler kitap okumuyor, sanatla ilgilenmiyor, derin düşünmüyor ve üretmiyor. Bugün bir insanın sadece zevk aldığı şeylere bakarak yada hobilerini öğrenerek anlayabiliyorum kişinin derinliğini, farkındalığını, ruh halini, almayı mı vermeyi mi daha çok sevdiğini...Bunları niye mi yazıyorum...Herkes yüzeysel yaşama daha çok saplandığı için olabilir mi acaba? Çılgın gibi tüketim hırsına kapıldıkları için? Peki insani değerlerden verilen ödünler daha da arttığı için olabilir mi? Ya da sayabileceğim bunun gibi yüzlerce sebebin türemiş olması?

Sizce de iyi olmaz mı hayatımıza kattığımız unsurların duygusal, ruhsal kalitesine dikkat etsek ve daha seçici olsak? Başkalarını taklit etmek yerine kendimize özgü olsak...Farkındalık dolu bir yaşam sürsek ve aslında mutluluğun tüm bunlardan daha yalın, narin ve yakın olduğunu kavrasak? Güzel olurdu değil mi? Evet evet güzel olurdu...

Yeni Yıl,Endişe, Yeni Bir Blog

2009-12-29T16:37:00.002+02:00

Annem ameliyat olmak için gerekli tahlilleri yaptırırken karşılaştığı başka bir sağlık sorunu nedeniyle ameliyat olamadı. Şu anda tahlillerde çıkan bir takım yüksek değerlerin araştırılması yapılıyor. Önemli bir şey olmaması için dua ediyorum, aklıma kötü şeyler getirmemeye çalışıyorum.

xxx

Yılbaşı için pasta, cheesecake ve tuzlu aperatiflerden oluşan siparişlerimi hazırlıyorum. Biraz yoruluyorum ama mutlu eden bir yorgunluk bu. Sevdiğim şeyi yapıyorum :)

xxx

Pastacılığa, yeni tekniklere, önemli bilgilere ilgi duyanlarla paylaşımda bulunmak ve bilgi aktarabilmek adına Florentin' in blogunu da açtım. Buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz.

xxx

Son olarak herkese bir önceki yıldan daha iyi bir yıl diliyorum. 2010 yılının sizin için istediğiniz çoğu şeyi beraberinde getirmesini diliyorum.Sevgiler, mutlu yıllar...

Zaman

2009-12-15T12:40:00.004+02:00

Zaman hızla akıp geçiyor. Benim açımdan herşey çok güzel gidiyor. Siparişlerim artmaya ve düzene girmeye başladı. Bu süreç yaklaşık 1 aylığına kesintiye uğrayacak. Çünkü 1 hafta sonra annem bel fıtığı ameliyatı oluyor. Yaklaşık 1 ay kadar moral vermek ve iyileşme sürecini hızlandırmak için ailemin yanında kalacağım. Hem bana da biraz değişiklik olacak. Anlaştığım müşterilerime bu süre içinde ürün veremeyeceğim. Ve yeni tasarımlar yapamayacağım. Çalışmalarım biraz kesintiye uğrayacağı için gerginim ama annem herşeyden önemli. Döndüğümde ise sözleşme imzaladığım kurumsal bir şirketle çalışmaya başlayacağım. Dönene kadar beni bekleme inceliğinde bulundular sağolsunlar. Dönüşte görüşmek üzere...Herkesin yeni senesini kutluyorum şimdiden...Hayallerinizin gerçekleştiği yıl olsun 2010...

Ya Şimdi

2009-11-30T09:59:00.003+02:00

Bunca emek, çaba ve başarı hikayesi ne içindi? Neden kalkışmıştım tüm bunlara...Bu şehirden uzaklara, mavinin, yeşilin, denizin olduğu uzaklara gidebilmek içindi hepsi...Hala kararım ve isteğim aynı fakat en uygun şartlar için beklemeliyiz bir süre...Kalbim gitmek için çırpınıyor. Üstelik bunu isteyen tek kalp benimkisi de değil...Burnumda hep yosun kokuları, tenimde suyun izleri...Gitmek ve terk etmek istiyorum bu şehri...Artık plan yapmak istemiyorum. Öylece düşmek istiyorum yollara...Eşim daha az cesaretli benden...Bana kalsa şimdi çoktan oralardaydık...Ama haksız da değil. Geleceğini düşünmek zorunda olduğumuz bir çocuğumuz var...Güzel haberler geliyor o sevdiğim uzaklardan...Gidebilmemiz için güzel gelişmelerin fısıltısı çalınıyor kulağımıza...Bu yaz yaşamak istediğimiz yerde haftalarca araştırma yapma fırsatımız olacak ilk defa.1 hafta-10 günlük tatillerde olmuyor bu iş çünkü...Bu sene 3-4 hafta zaman var...Ve umutlu haberler...

İçim sıkılıyor. Uyuyamıyorum...Bir amaç için verdiğim savaşların sonucu bu şehir için çok başarılı. Peki ya gidebilmek için???

Neler Oluyor?

2009-11-23T13:24:00.002+02:00

Neler olmuyor ki? Florentinin kartvizitleri, antetli kağıtları ve pasta kutuları tamamlandı. Bu hafta itibariyle şirket kuruluşumuz da tamamlanıyor. Güzel olan bir haber var ki hepinizin gönülden sevineceğini tahmin ediyorum. Uzun zamandır sabah kahvaltıları ve eğitim toplantılarına ürün vermek için anlaşmaya çalıştığım bir şirket vardı. O şirketle anlaşmamızı yaptık. Aralık başından itibaren düzenli olarak her gün ürün alacaklar. Bu ürünler bayi toplantıları, eğitim ve seminerlerde ziyaretçilere ikram edilecek. Kurumsal bir referansım olacağı için çok mutluyum.

İş kurmak hiç kolay değilmiş. İşletme fakültesi mezunu olmasam daha da zor olabilirdi belki. Hesaplar, toptancılar, vergi dairesi, maliye v.s v.s Geceleri tüm bunları toparlayıp sağlam bir düzene oturtabilmek için 3 ten önce uyuyamıyorum.

Artık mutfağımın tamamı endüstriyel hale geldi. Siparişlerim bu güzellikte gitmeye devam ederse kendime yer açmam çok uzun sürmeyecek.

Herkesin bayramını içten dileklerimle kutluyor ve sevgilerimi yolluyorum... Hayallerinizin peşine düşün ve bırakmayın onları olur mu? :))

Hayalin Büyük Kısmı Gerçekleşti :)

2009-11-12T17:34:00.005+02:00

İnternet sitemiz yayında :) İlk siparişlerimi de zevkle yapıp gönderdim... Bu güzel haberi sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyuyorum. Fikirlerinizi merakla bekliyorum...Bu sıralar koşturmaca çok fazla o nedenle daha uzun yazamıyorum.Tekrar görüşmek üzere, sevgiler...

Buraya Tıklayın

Diploma Sınavı

2009-11-04T21:43:00.002+02:00

Bugün M.E.B ve City&Guilds diploma sınavım vardı. Artık diplomalı bir pasta şefiyim sanırım :) Çünkü çok iyi geçti.Sonuçlar 2 ay sonra belli olacak.

Yarın ilk şeker hamuru dersim var :)

Sizi Üzmek İstemem Ama Haberler Pek İyi Değil :(

2009-11-01T14:36:00.002+02:00

Herşey iyi hoş güzel ilerlerken bitmek bilmeyen ruhsat prosedürleri gereği dükkanı neredeyse yeniden altyapısıyla beraber yaratmamız gerektiğinde hiç düşünmeden tamam dedik. Tamam ne gerekiyorsa yaparız... Su ve elektrik tesisatını yeniler, tüm yerleri kırdırıp yeniden yapar, duvarları boyatır, tavana alçıpan, gömme ışık yaptırır ön pencerenin yeniden taktırır, giriş merdivenlerini de daha şık bir hale getirir başlarız işe demiştik.

Ama...Ama herkes iyi niyetli değil maalesef. Sıra kontrat imzalamaya geldiğinde mülk sahibi dükkanın içine yapılacak onca yatırıma rağmen devir hakkı ödemeyeceğini söyledi. Yani bu şu demek; biz dükkanın içine milyarlarca para yatırıp adam edicez, dükkana değer kazandıracağız fakat biz dükkandan çıkarken bu para bize kesinlikle geri ödenmeyecek! Bu boşyere para gömmek değildir de nedir? Açgözlülük, terbiyesizlik değildir de nedir? Neden ve ne için böyle boşuna para yatıracağız ki?

En nihayet mülk sahibinin iyi niyet kurallarından çok uzak olması nedeniyle dükkanı tutmaktan vazgeçtik. Çünkü biz bakımsız bir yeri bakımlı bir yere dönüştürüp keriz yerine konulmak için biriktirmedik bu sermayeyi. Ve hiç kolay da biriktirmedik.

xxx

Sonuç olarak bir süre evden bir internet sitesi açıp oradan sipariş alarak çalışmaya karar verdim. En azından bu süre zarfında gitmeyi planladığım diğer birkaç aylık eğitimimi bitirmiş hem de çevre edinmiş olurum.Mutfağımı buna göre yeniden düzenledim. Çalışma tezgahı ve yeni raflar ve birçok ekipman aldım.Okula kaydımı yaptırdım.

Veeeee sıkı durun yeni mutfağımın tamamlandığı akşam ilk siparişimi aldım ve satışını gerçekleştirdim. Ve sanıyorum her Pazar günü brunch için bu sipariş tekrarlanacak. Gerisinin de geleceğine inanıyorum.

Şu sıralar internet sitesi tasarımı, yeni eğitim, kartvizit,katalog çalışmaları için koşturuyorum. Ve hiç değilse bunlar bitene kadar istediğim gibi bir dükkan bulabileceğimi düşünüyorum ve bu arada da yeni müşteriler edinip sipariş alıyorum.

Kısacası bu durumda aslında pek de üzülecek birşeyler yok :) Herşey benim açımdan çok olumlu gidiyor. Sitemin bitmesinive sizlerle paylaşmayı sabırsızlıkla bekliyorum...Şimdilik haberler bu kadar...Sevgiyle kalın olur mu...

Not: Aşağıdaki yazıya muhteşem yorumlar bırakan arkadaşlarıma çok teşekkür ediyorum.Yoğunluktan dolayı ancak biraz önce okuyup yayınlayabildiğim için kusura bakmayın olur mu? Mailler için de ayrıca teşekkür ediyorum...Bana ilham veriyorsunuz...

Ben Şimdi Dükkan Sahibi miyim?

2009-10-25T16:24:00.002+02:00

Başlıktan da anladığınız üzere dükkanı tuttuk. Ama daha sevinmek için çok erken. Yarın dükkanın tapusuyla birlikte belediyeye ruhsat işlemleri için başvuracağım. Eğer belediye dükkanın bu iş için uygun olmadığına karar verirse başka bir yer aramak zorunda kalacağım. Fakat büyük bir ihtimalle bir sorun çıkacağını düşünmüyorum. Sonuç 3 gün sonra belli olacak. O zamana kadar sabır ve heyecanla beklemedeyim. Sevgiler...

Size Güzel Haberlerim Var !

2009-10-24T09:35:00.003+03:00

Zamanı geldiyse eğer en ummadık anda, ummadık fırsatlar çıkabiliyor insanın karşısına. Çocuk nedeniyle evime yakın bir dükkan arayıp bulamadığım için tam da ümitsizliğe kapılmışken oturduğum sitenin tam karşısında küçük ve sevimli bir dükkanın boşalmasına ne demeli?

Bugün dükkanı tutmak için dükkan sahibiyle görüşmemiz var. Umarım herşey yolunda gider. Bu dükkanı çok istiyorum çünkü sabahları işe giden insanlar için üretim yapabilmem ancak sabah 6 da işyerimi açmış olmama bağlı. Kızım da yanımda duracağından sabahları uzak bir yere gitmemeliydim. Ayrıca aynı sitede kayınvalidem de oturduğu için her konuda yardımcı olabilecek olmaları da ayrı bir kolaylık benim için. Çok büyük bir ihtimalle dükkan sahibiyle anlaşacağız. Emlakçıdan aldığımız sinyaller bu yönde. Dükkanın kirası kolay bir başlangıç yapmam için oldukça ucuz. Zaten benim hedefim daha çok şirket ve cafelere üretim yapmak ve şeker hamurlu pasta siparişi almak olduğundan çok büyük ve merkezi bir yerde olmasına da gerek yok. En azından şimdilik küçük bir riskle başlamamı sağlayacak. En önemli avantajım pastane ihtiyacının olması. Sadece oturduğum sitedeki insanlar bile yetecek diye düşünüyorum.

Pazartesi dükkanın tapusunu da alarak belediyeye ruhsat, çalışma ve üretim izni için başvuracağım. Aynı zamanda bir de şahıs şirketi kurmam gerekiyor çünkü şirketlere fatura kesmem ancak böyle mümkün olacak.

Dükkanın için de çok iş var. Yerler yeniden yapılacak, duvarlar boyanacak, giriş merdivenleri yaptırılacak, tavana gömme spot ışık yapılacak v.s

Dükkanın bu işleri yapılırken ben şeker hamuru kursunu tamamlamalı, alacağım tüm endüstriyel ekipmanları, muhtelif yerleri dolaşarak almalı, tüm bunların arasında 2 diploma sınavına hazırlanmalıyım. Bir de internet sitesi, kartvizit gibi küçük ayrıntılar var.

Kısacası beni zor, yorucu ama çok zevkli günler bekliyor.

İşyerime koyacağım isme hala karar veremedim. Aklına değişik, güzel isim gelen arkadaşlar lütfen yardımcı olsunlar.

Tekrar görüşmek üzere hepinize destekleriniz ve güzel mailleriniz, heyecanınız için teşekkür ediyorum. Sevgiyle kalın...

Tatlı Telaşlar, Karışık Bir Kafa, Koşturmaca

2009-10-18T15:59:00.004+03:00

15 gün sonra iki diploma sınavım var. Şu anda bu sınavların bitmesini bekliyorum. Ne yapacaksam bu sınavlardan sonra yapacağım. Biraz da dinleniyorum. Bu boş durduğum anlamına gelmiyor. Açmak istediğim yer için endüstriyel mutfak peşinde koşturmakla, dükkan bakmakla, internet sitesi, kartvizit gibi bir çok ayrıntıyla boğuşmak zorundayım. Üstelik bunu 3 yaşındaki yaramaz kızımla yapmak zorundayım. Kızım bunalıma girdiği için ve anneyi kaybetme kaygısını aşırı miktarda yaşadığı için kreşten almak zorunda kaldık. Staj dönemi bu nedenle çok yıpratıcı geçti benim için.

Piyasa çok durgun. En işlek yerlerde bile dükkanlar hep kapanmış, kiralık tabelalarıyla dolu...Bu biraz cesaretimi kırmıyor dersem yalan olur. O nedenle çok çok mütevazi bir dükkan tutup daha çok sipariş üzerine çalışmayı planlıyorum.

Herşey bu kadar çabayla bitmiyor maalesef. Almam gereken 3 aşamalı bir eğitim daha var. Okulda görmediğimiz katlı pasta teknikleri, ileri seviye şeker hamurlu modelleme pastalar...Bunun için de başka bir okula kaydımı yaptırmak üzereyim. 1-2 ay da bu eğitim sürecek ama tam donanımlı olabileceğimden sipariş üzerine kurumsal, davet-organizasyon ve düğün pastaları da yapabileceğim. Bu pastaları yapmak ayrı bir uzmanlık gerektirdiğinden eğitimini almak durumundayım. Artık özenmeden yapılmış pastane pastalarından daha şık ürünler istiyor insanlar...

Şimdilik benden bu kadar...Kafam karışık, sınav ve iş telaşım birbirine karışık...
Bodrum' da iş durumları berbat olduğundan daha uzunca bir süre ertelenecek gibi görünüyor. Yaptığımız araştırmalar sonucunda verdik bu kararı...Eh! Her istediğimiz aynı anda olamayacağına göre şimdilik bekleyeceğiz :)

Önümdeki yeni yolun beni mahcup etmemesini ve başarmayı diliyorum en derinden...

Sevgiler...

Sakinlik

2009-10-07T13:19:00.002+03:00

3 aylık yorucu tempo dün sona erdi. Stajımı bitirdim. Şu anda evdeyim ve ne yapacağıma ait bir şey düşünmeden çıkacağım tatil için hazırlanıyorum. Bir süre daha buralarda yokum. Ailece yazdan kalma son günlerin tadını çıkarmaya gidiyoruz. Kafamı toparlamam, kararlar vermem, 2 diploma sınavına hazırlanmam gerekiyor. Tüm dostlara selam olsun...Yorgun, mutlu ve umutluyum...Dönüşte görüşmek üzere...Sevgiyle kalın...

Keyifli...

2009-08-25T12:25:00.002+03:00

Eylül yaklaşıyor ve buna ilk defa seviniyorum...Bu sene sıcaklarla aram pek iyi değil. Ayağım suya değemedi ya ondan herhalde. Radikal bir kararla hiç boyatmadığım saçlarımı tatlı bir çikolata kahvesine boyattım. 25 gün sonra eşimin kızkardeşinin Beylerbeyi Bosphorus Otel' deki düğünü için gece elbisesi, saç modeli, ayakkabı ve çanta gibi kadınsal araştırmalar içindeyim bugünlerde :) Hayat güzel, oteldeki diğer akademisyen arkadaşlarla kurduğum dostluklar, genişleyen çevrem, önüme çıkan çeşitli iş ve ortaklık teklifleri (çaktırmayın ama sanıyorum otel de teklifte bulunacak) nedeniyle de keyfim oldukça yerinde...Tatile çıkmış şımarık bir çocuk edasıyla keyifle geçiriyorum yazın son günlerini. Biraz dondurma, biraz fıstıklı nugat, biraz çikolata bulaşmış gibi yüzüme ve buna hınzır bir gülümseme eşlik ediyor çoğu zaman... Derin' de memnun hayatından.Okulu çok sevdi ve sorunsuz sayılabilecek şekilde ilerliyor...

Gecenin Üçünde

2009-08-18T02:54:00.006+03:00

Derin karanlıktan korkmuş ağlayarak uyandı. Yarın iş var, uykum kaçtı, saat gecenin üçü ve ben oturuyorum. Dışarıda seslerini hep çok sevdiğim, küçüklüğümden beri beni huzurla uyutan ağustos böceklerinden başka bir ses yok...İstanbul'un en güzel anları...Tamamiyle gerçek yüzünün yaşandığı...Sabahları 06:45 vapuruna binerken kendi kendime (ve de çok şaşırarak) bu şehrin insanlar ortada yokken ne kadar sessiz ve çekici olduğunu itiraf ediyorum....Sabahları vapura binmeden önce en çıtırından bir simit veya vapur iskelesi büfesinden alınmış bir tost ve karton bardakta aldığım çay/kahve eşliğinde yapılan vapur sefaları, akşamları vapurdan inişte yapılan balık ekmek kaçamakları aslında bir şehrin içine karışmadan onun sevilemeyeceğini öğretti bana...Üzerimde bir hafiflik ve mutluluk var...Sevdiğim işi başarıyla yapabildiğimi görmek ve her sabah yapmak için sabırsızlıkla beklediğim bir mesleğimin olması galiba sebep...Staj bitimiyle ilgili planlarım var...Belki Bozcaadaya yada Bodrum' a ufak bir kaçamak yapmak gibi...Bir tatili hak ediyorum sanırım...

Kararlar alınmıyor artık...Zamanla konuştum o halledecek benim için herşeyi...Anı yaşayıp kendimi sakinliğe bırakmak ve yorulmuş kalbimi dinlendirmek daha mutlu ediyor beni şu sıralar...

Şu anda dışarıda güzel müziklerini çalan ağustos böcekleri içimi öyle huzurla dolduruyor ki kıyamıyorum uyumaya...Yüzümde tatlı bir tebessüm, elimde izin günümde yaptığım mis kokulu çikolatalı muffinlerden var. Hem yiyip hem yazıyorum. Yazmayı o kadar özlemişim ki...İyi geliyor bana...

Birazdan gidip yatıyorum...

Günler Günleri Kovalarken...

2009-08-04T21:27:00.002+03:00

Derin dün kreşe başladı.Bizim için ailece büyük bir değişiklik. Şimdilik herşey yolunda ve beklediğimizden daha sorunsuz...Mutlu ve huzurluyuz...Umarım birkaç gün sonra, yuvanın hergün gidilen bir yer olduğunu anladığında da böyle sorunsuz geçer günlerimiz...2009 yazını hiç unutmayacağım. Her anlamıyla yeni deneyimler ve yeni koşullara bukalemun misali uyum sağlamayı başardığım yıl...Zor ama zevkli... :)

Yolda...

2009-08-02T09:45:00.004+03:00

Her yeni çıkılan yolda kendini daha da yakından tanıyormuş aslında insan. Önüne tahmin edemeyeceği sürprizler, hisler, yeni ve tanımadık duygular ve karmaşık kararlar çıkıyormuş...

Tüm yeni yolların amacı öğretmek belki de...Bazen de her planın evreninkinden üstün olamayacağını anlamak...En çok da kendinin yeni yönlerini puzzle parçaları gibi bulup tamamlamak...Her anın değerini daha iyi kavramak...Kendi ruhunun devinimlerini tüm çıplaklığıyla görüp olgunlukla karşılayabilmek...

Yol beni kesin olarak nereye götürecek bilmiyorum. Artık kararlar almayı, kararlar vermeyi ve değiştirmeyi bıraktım...Kendimi bazı şeylerin akışına bıraktığımda benim için doğru birşeyler tasarladığını kavradım evrenin...Yolun sonu artık gerçekten önemli değil benim için...Bodrum, Amerika, Fas fark etmiyor artık....Şu anda benim için değerli olanlar yol boyunca yaşadıklarım...Önümde yeni fırsatlar, kapılar açılıyor bir bir. Ve ben bu sefer karar vermeye çalışmıyorum. Kendiliğinden hiç düşünmediğim anda olacak olan güzel gelişmeleri bekliyorum. Ve bundan çok da keyif alıyorum...

Nasıl Gidiyor?

2009-07-14T23:11:00.003+03:00

Haber bekleyen çok kişi var biliyorum. Özellikle bu okula gitmeyi düşünenlerden yüzlerce mail alıyorum. Pek çok kişi stajın nasıl geçtiğini soruyor, merak ediyor. Ben de arayı daha fazla açmadan herşeyi tüm gerçekliğiyle yazıyorum...Hatta madde madde :)

1-Çok yorucu. İnanılmaz derecede. Butik otel olmasına rağmen hem de...Diğer büyük ve ulusararası zincir otellerde staj yapan arkadaşlardan aldığım bilgiler onların daha da yorulup zorlandığı yönünde. Alaylılar pek sevmiyor doğal olarak okulluları...Bu yüzden sizi pes ettirmek için ellerinden geleni yapıyorlar...Ama içlerinde iyi ve yardımsever insanlar da var...

2-Bu mesleği otelde yapmak hem (özellikle bayanlar için) çok zor hem de sıkıcı. Çünkü otellerin menülerinde tatlıya ufak bir kısım ayrıldığı için bilgi anlamında çok gelişememe ihtimaliniz var. Zaten çalışmayı düşünsem bile asla oteli ercih etmeyeceğimi söylüyorum her zaman...12-14 saat sadece yemek yemek için 20 dk.oturmak haricinde hep ayakta ve koşturarak, yüksek stres altında çalışmak kolay değil.

3-Bizim otelin ki öyle değil ama diğer otellerde psikopat şefler çok fazla.Hepsi iş öğretmiyor.Öğrenmek sana kalıyor. Ama bizim pasta şefimiz hem çok genç hem de bizzat kendisi öğretiyor. Biraz şans aslında...

4-Bu meslekte özellikle otelde kesinlikle düzenli bir hayatınız olamaz.Bu hem bekarlar hem de ailesi olanlar için geçerli.

5-Bu meslekteki tüm şeflerin ve çalışanların hayali mutlaka bir gün kendi işlerini kurmak.

6-Tecrübe edinmek için bile çalışmayı pek düşünmüyorum. Pastacılığın en güzel yanı parttime iş bulmanın çok kolay olması.Rahatlıkla meşhur cafelere gidip yarım günde keklerini,pastalarını yapıp evinize gidip dinlenebilirsiniz.Ve gayet makul bir para kazanırsınız.

7-Okulda edindiğim bilgiler o kadar ileri düzeydeymiş ki ilk günden tatlı yaptım ve hala da öyle...Güvenerek iş emanet ediyorlar ve çok mutluyum bu durumdan.Çünkü benim de kendime olan güvenimi pekiştiriyor. Hiç bir şekilde yabancılık çekmedim.Sanki yıllardır çalışıyormuş gibi...

8-İngilizce ;hayati önem taşıyor.Şimdi İtalyan şefle İngilizce iletişim kurmak haricinde bir de onun anlattıklarını bilmeyenlere çeviriyorum. Ve en önemlisi Türkiye' de ki kaynak sıkıntısını yaşamıyorum çünkü yabancı kitap okuyp, ünlü pasta şeflerinin sitelerini takip edebiliyorum. İyi ki ilerletmişim diyorum.

9-Günde 3 vesait gidiş 3 vesait dönüş şeklinde yollarda sürünüyorum. İşten 5 te çıksam 8 de evde oluyorum.Yemek yiyip 10 da yorgunluktan sızıyorum koltukta :)

10- Bir sürü yeni reçete öğreniyorum. Tabak sunumu görüyorum. Adını bile duymadığım meyveler görüp, yiyorum :)

11- Kısacası en kısa zamanda kendi işimi kurmak istiyorum. Zaten yola çıkış amacım da buydu benim. Ama mesleğin zorluklarını gördükten sonra kararım hız kazandı diyelim.

Haber bekleyenlere duyurulur efendim. Staj raporu bu şekilde :) Eğer kendinize güveniyorsanız, stres ve adrenalinden hoşlanıyorsanız ( bu adrenalin kısmına bayılıyorum zaten çünkü bir müddet sonra bu strese bağımlı oluyorsunuz), sağlığınız yerindeyse ve sosyal hayattan uzak kalmaya tahammülünüz varsa, sürekli vardiya değiştirerek çalışmaya varsanız...Bekliyoruz efendim sizi de... :))

Son olarak uykulu gözlerle geç bir saatte yazdığım için biraz karmaşık anlatmış olabilirim. O yüzden aklınıza gelen soruları mailime göndermeye devam edebilirsiniz.

En kısa sürede tekrar görüşmek dileğiyle...

Bitse...

2009-07-02T08:13:00.003+03:00

Her gün 3 vesait gidiş 3 vesait dönüş şeklinde yollarda harab olarak bitireceğim stajı. Dün Executive Şefle görüşmeye gittim. Görüşme tamamen İngilizce olarak yapıldı. Şef Giovanni Türkçeyi çok fazla bilmediğinden İngilizce yapmak istedi görüşmeyi. Kendisi bizzat gezdirdi tüm mutfak alanlarını. Daha önce geziye gittiğimiz meşhur bir otelin mutfağının aksine tertemiz ve büyük olması mutlu etti beni. Giovanni tüm personelle teker teker tanıştırdı beni. Bizim okuldan stajerler de vardı. Çok memnun olduklarını, , üstelik şeflerin reçeteleri saklamayıp bizzat yapmanı sağladıklarını ve gerçekten sadece işlerini yaparak çok şey öğrendiklerini söylediler. yani kendi işim dışında birşey yapmayacağımı bilmek çok sevindirdi beni.

Güzel bir staj geçireceğim. İçim rahat.Çalışacağım insanların hepsi çok güleryüzlü ve sıcak.İlk günden belli olmasa da bu işler ben genelde pek yanılmam.

Tek sorunum önce vapur için Kadıköy'e, oradan vapurla Beşiktaş'a, oradan da Kuruçeşme arenanın yan tarafında olan otele gitmek. 3 vesait...Günde eder 6...Üzerine 8-10 saat ayakta çalışma nasıl olur acaba? Yol daha az yorucu olsaydı keşke. Sabah 6 da otobüse binmiş olmam gerekli benim. Düşünün artık kaçta kalkmam gerektiğini. Biter mi bu 3 ay? Geçer mi? Çok yorgunum.Çok bunaldım. Tatil bile yapamayacağım bu sene. 6 Ekim' e kadar dayanmalıyım...Çare yok...Sonrasında uluslararası diploma sınavı ve M.E.B sınavı stresi...Üstelik ikisi de aynı gün. Kasımın ilk haftası...

Derin...Çok özleyeceğim...Cumartesi gidiyor. Daha şimdiden ağlamaklıyım. Yumrular oturuyor boğazıma...1 ay kalacak...Döndüğünde bakacak kimse olmadığından stajım bitene kadar yuvaya gidecek. Onun için tüm bu değişimler çok sarsıcı olacak...Çünkü tam yuvaya alışacakken Bodrum'a taşınacağız belki de hemen...

Lütfen tanrım...Bu 3 ay hepimiz için kolay geçsin. Özellikle de Derin için...Nasıl dayanacağım 1 ay onu görmeden...Offffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff!!!!!!!!!!!

Staj Yerim Belli Oldu!

2009-06-29T13:04:00.007+03:00

Les Ottomans!Hayal bile edemediğim bir yerde buldum kendimi. Defalarca dünyanın en iyi butik oteli ödülünü almış, dünya jet sosyetesinin, çeşitli ülke prenslerinin, ünlü aktörlerin gelip kaldığı, meşhur İtalyan Şef Giovaninin harikalar yarattığı, gecelik oda fiyatlarının 2.500 Euro-8.000 Euro arasında değiştiği, boğazın en güzel Osmanlı Yalılarından birinde yapacağım stajımı. Muhteşem boğaz manzarasının hemen kenarında... Nasıl heyecan duyduğumu, nasıl mutlu olduğumu anlatamam. Hafta içi Executive Chef ile görüşmeye gideceğim. Ve pazartesi başlayacağım. 6 Temmuz'da. Okuldan sadece 2 kişi bu otelde staj yapacak. Pastacılardan tek kişi benim.Diğer arkadaş ise aşçılardan bir bayan. Otel hakkında daha fazla bilgi için buraya tıklayabilirsiniz.

Son Hafta ve Fotoğraflar

2009-06-23T13:50:00.002+03:00

Bu hafta son dersimizi görüyoruz ve son sınavlarımızı olup uygulamalı dersleri bitiriyoruz.Ve hemen arkasından staja başlıyoruz. O kadar zorluktan sonra bu hafta bitecek olduğuna inanmak çok zor. 2 haftadır akşam 9 da çıkıyoruz dersten ve feci yorgunum.Staj yerim hala belli değil. Bekleme stresi çok can sıkıcı.

Fazla fotoğraf ekleyememiştim yoğunluktan dolayı.Bu muhteşem 4 ayın fotoğraflarından (toplam 1343 fotoğraf çekilmiş) bazılarını paylaşmak istiyorum sizinle...

Son Hafta ve Fotoğraflar

2009-06-23T13:34:00.008+03:00

2009-06-23T09:01:00.018+03:00

Ben...